Le conseil central de surveillance pénitentiaire

Leuven

De gevangenissen van Leuven – algemene voorstelling

De Commissie van Toezicht van Leuven heeft twee gevangenissen onder haar hoede:

 

Leuven Centraal

De Leuvense centrale gevangenis is sinds 1860 een van de weinige Belgische inrichtingen waar een uitsluitend gesloten regime heerst dat aangepast is aan een langdurig verblijf. De gevangenis is bedoeld voor strafuitvoering.

Geschiedenis

De centrale gevangenis van Leuven werd gebouwd in functie van de plannen van de toenmalige inspecteur-generaal van het gevangeniswezen, Edouard Ducpétiaux. Hij voorzag in 1830 in het centrum van het land in een grote cellulaire gevangenis, bestemd voor mannelijke gedetineerden die een lange straf moesten uitzitten.

De gevangenis werd op 1 oktober 1860 in gebruik genomen. Tussen WO I en II werden de werkhuizen bijgebouwd. In 1976 lag een grote werkstaking van de gedetineerden, gevolgd door een staking van het bewakingspersoneel, aan de basis van een grote omwenteling in het regime. In het nieuwe regime legde de gevangenis de nadruk op een zinvolle vrijetijdsbesteding van gedetineerden en op de geleidelijke invoering van een opendeurregime. Sinds 9 juli 1996 is de centrale gevangenis van Leuven beschermd als monument. 

Regime

De 300 veroordeelden en 50 beklaagden zijn strikt van elkaar gescheiden met elk hun eigen regime.

De veroordeelden kennen een opendeurregime. Zij brengen een groot deel van hun tijd in groep door. Zij kunnen vrij rondlopen op de vleugel waar zij verblijven of de cel van een andere gedetineerde binnengaan. Gedetineerden kunnen wel uit veiligheidsoverwegingen of door een tuchtstraf aan een beperkter regime worden onderworpen. 

De beklaagden genieten in vergelijking met de veroordeelden een beperkt regime. De celdeuren zijn gesloten en er is slechts een beperkt aanbod aan groepsactiviteiten. 

Infrastructuur

De gevangenis is gebouwd op een oppervlakte van ongeveer vier hectaren. Deze gevangenis is een klassieke Ducpétiaux-gevangenis: een gevangenis in stervorm met twee grote en vier kleine vleugels. Alle cellen zijn monocellen met uitzondering van 14 cellen, waarin drie of vier gedetineerden kunnen verblijven.

De gevangenis biedt plaats aan 350 gedetineerden, meestal langgestraften. Dit zijn crimineel veroordeelden, zware recidivisten, buitenlanders die na hun straf het land moeten verlaten en hoofdzakelijk werden veroordeeld wegens drugs- of mensenhandel en tot slot veroordeelden voor pedoseksuele feiten.

Tussen de vleugels bevinden zich twee wandelkoeren en een grote sportkoer. De inrichting telt bovendien verschillende werkhuizen, een theaterzaal, een fitness- en cardioruimte, diverse klaslokalen en in elke vleugel enkele recreatiezalen.

Werkplaatsen

De gevangenis beschikt over een schrijnwerkerij, boekbinderij en diverse werkhuizen voor celwerk. De technische ploeg, die instaat voor het onderhoud van de gebouwen, kan gedetineerden tewerkstellen voor werken als schilderen, metselen en allerhande herstellingen (bijvoorbeeld elektriciteit en verwarming). Daarnaast kunnen de gedetineerden werken in de huishoudelijke diensten, zoals de bibliotheek, de keuken, de kantine van het personeel, de wasserij, de milieudienst of als ‘diender’ op de vleugel. Ten slotte voeren gedetineerden soms werk uit voor externe bedrijven.

Meer info over Leuven Centraal, met o.m. de bezoekuren en wegbeschrijving, vindt u op http://justitie.belgium.be/nl/themas_en_dossiers/gevangenissen/belgische_gevangenissen/gevangenissen/adres_gevangenis_leuven

 

Leuven Hulp

Sinds 1869 doet de Leuvense hulpgevangenis dienst als arresthuis, maar hier verblijven eveneens een aantal veroordeelden. Er is ook een psychiatrische afdeling.

Geschiedenis

De hulpgevangenis van Leuven werd in gebruik genomen tussen 1867 en 1869 en is gebouwd volgens het Ducpétiaux-model, dus in stervorm.

Op 1 januari 1923 werd de psychiatrische afdeling van de gevangenis in gebruik genomen. Nu nog steeds is aandacht voor de psychiatrische patiënt een belangrijk beleidspunt in de gevangenis. In de tweede helft van de jaren 70 werden de eerste werkhuizen voor gedetineerden opgericht en kwam er een gemeenschappelijke wandelplaats.

Regime

Sinds 1869 fungeert de Leuvense hulpgevangenis als arresthuis, hoewel hier ook een aantal veroordeelden verblijven. Zij beschikt ook over een psychiatrische afdeling met plaats voor een 40-tal geïnterneerden. De gevangenis richtte een aparte leefgroep voor hen op en werkte een gestructureerde dagindeling voor hen uit.

Infrastructuur

De hulpgevangenis is een typische stergevangenis met drie vleugels. Zij biedt plaats aan 149 mannelijke gedetineerden, maar in de praktijk verblijven er steeds meer. Sinds 1990 werd de wandelplaats vernieuwd, kwam er een minivoetbalveld en werden de cellen op twee celvleugels gerenoveerd. De cellen in de derde vleugel werden nog niet gerenoveerd en worden momenteel niet gebruikt.

In 2001 werden een nieuw, beveiligd inkomgebouw, een nieuw complex met werkhuizen en ruimere bezoekaccommodaties in gebruik genomen. Een aantal lokalen rond het centrum werden omgebouwd tot bibliotheek, cultureel centrum en lokalen voor lessen, vorming, sport en religieuze activiteiten. De oude psychiatrische afdeling werd in 2009 omgebouwd tot een moderne leefeenheid voor 14 personen.

Werkplaatsen

Gedetineerden kunnen huishoudelijke taken verrichten in de keuken, wasserij, bibliotheek, als sportmonitor of als diender van de sectie. Ook kunnen zij werken voor externe aannemers in één van de twee werkhuizen. Deze werkhuizen bieden plaats aan 40 gedetineerden. 

Meer info over Leuven Hulp, met o.m. de bezoekuren en wegbeschrijving, vindt u op http://justitie.belgium.be/nl/themas_en_dossiers/gevangenissen/belgische_gevangenissen/gevangenissen/adres_gevangenis_leuvenhulp

 

De  Commissie van Toezicht van Leuven

Elke commissie bestaat uit hoogstens twaalf vrijwilligers. Die komen één keer per week langs in de gevangenis om te kijken of er klachten zijn. De commissie van Leuven werkt via rapportbriefjes. Als een gedetineerde (of geïnterneerde) een klacht heeft die te maken heeft met de taak van de commissie, kan die een gesprek aanvragen door een rapportbriefje in de bus van de commissie te stoppen. De brievenbus van de commissie kan alleen worden geopend door de leden van de commissie, die zelf de sleutel bewaren.

De taak van de commissie bestaat er in om toe te zien

-  op wat verband houdt met de manier waarop gedetineerden in de gevangenis worden behandeld

-  op de naleving van de regels daarover in de gevangenis

en om hierover, als de gedetineerde dat wil, te spreken met de directie (met of zonder vermelding van zijn naam, zoals de gedetineerde zelf wil).

Klachten worden besproken op de maandelijkse vergaderingen van de commissie. Het kan zijn dat de  opvolging van een klacht (en dus ook het volgende gesprek met de gedetineerde) gebeurt door een ander lid van de commissie dan degene die de gedetineerde het eerst sprak.

De commissie kan informatie geven of bemiddelen als er klachten zijn, maar ze kan geen beslissingen nemen. De commissie kan klachten ook  melden bij de Centrale Toezichtraadsraad voor het Gevangeniswezen. De plaatselijke commissies brengen verslag uit bij deze Raad door een jaarverslag op te stellen en daarin de soorten klachten te vermelden. In deze verslagen worden nooit namen genoemd.

Samenstelling:

Voorzitter: Jan Brocatus

Ondervoorzitter: Reinhilde Deboutte

Secretaris: Ludovicus Nys

 

Lid magistraat: Stefan De Mor

Lid geneesheer: Michaël Van Pelt

Lid advocaat: Michel Lansbergen

Leden: Nele Vastmans, Denis Claessens, Marina De Backer, Reinhilde Deboutte, Guido Schuermans, Jan Brocatus, Mélien Claessens, Ruben Vilain en Annelies Devue.

 

Contact:

cvt.leuven@gmail.com

 

 

 

Composition de la Commission de surveillance

Autres informations